اجرای یک تسک با کمتر از یک سکه: مرورگر Agent متن‌باز، سدِ دریافت سفارش‌های هوش مصنوعی را به زیرِ صفر کشاند

یک سفارش می‌گیری: مشتری می‌خواهد هر روز به بیش از ده سایت سر بزنی، لیست‌های روزانه را جمع‌آوری کنی، در یک جدول مرتب کنی و برایش ایمیل کنی. پیشنهاد قیمت: ۱۵۰۰ یوآن در ماه.

با روش‌های قدیمی، یا باید دستی کپی-پیست می‌کردی (هر روز ۱ ساعت، یعنی ۳۰ ساعت در ماه، و چون حاشیه‌سودش پایین است نمی‌گرفتیش)، یا یک کارمند پاره‌وقت استخدام می‌کردی (۲۰۰۰ یوآن در ماه، یعنی هیچ سودی نمی‌ماند).

حالا یک راه سوم هم هست: یک افزونه Chrome نصب می‌کنی، تسک را با زبان ساده توضیح می‌دهی؛ مثلاً: «برو به Hugging Face، سه مقاله برتر را بردار، بر اساس تعداد لایک مرتب کن و عنوان، تعداد لایک و خلاصه را برایم بفرست». خودش مرورگر را باز می‌کند، صفحه را می‌خواند، اطلاعات را مرتب می‌کند و خروجی می‌دهد. کل این فرآیند، هزینه APIاش از یک سکه هم کمتر می‌شود.

این مسیر جدید به هوش مصنوعی تکیه نمی‌کند تا کد بنویسد؛ تکیه‌اش بر این است که AI خودش موس را حرکت دهد و کلیک کند.

اول حجم بازار را ببینیم: مرورگر Agent چیست و چرا الان وقتِ درآمدزایی از آن است

مرورگر Agent (browser agent) = یک دستیار هوش مصنوعی که «صفحات وب را می‌فهمد، خودش کلیک می‌کند، خودش فرم‌ها را پر می‌کند». تو حرف می‌زنی، او کار را انجام می‌دهد، و در تمام این مدت نیازی نیست بالای سرش بایستی.

OpenAI سال گذشته در ماه ژانویه Operator را معرفی کرد؛ توانمندی‌هایش فوق‌العاده است، اما قفل‌شده در ChatGPT Pro با قیمت ۲۰۰ دلار در ماه و سقف ۴۰۰ تسک (طبق قیمت‌گذاری رسمی OpenAI و تخمین‌های شخص ثالث). سرشکن می‌شود به حدود ۳.۵ یوان چین (RMB) به ازای هر تسک. اگر بخواهی برای کارهایی مثل جمع‌آوری داده، پایش رقبا و ارسال فرم‌های انبوه که روزانه ده‌بار بیست‌بار تکرار می‌شوند به آن تکیه کنی، فقط هزینه API ماهانه‌اش می‌شود هفت‌هشت‌هزار، به‌اضافه نیروی انسانی برای نوشتن پرامپت، خردکردن تسک‌ها و مدیریت خطا.

جایگزین متن‌بازش هم از پیش آمده. Nanobrowser (مخزن GitHub nanobrowser/nanobrowser، ۱۴ هزار Star) یک افزونه رایگان Chrome است که روی سیستم خودت اجرا می‌شود و داده‌ای را منتقل نمی‌کند؛ Planner تسک‌ها را خرد می‌کند، Navigator صفحات وب را کنترل می‌کند، و اگر به مانعی برخورد کند Planner به‌صورت پویا مسیر را اصلاح می‌کند. تنها چیزی که باید پیکربندی کنی این است: API Key خودت را وارد کنی (یک رشته رمزی که به Nanobrowser اجازه می‌دهد مدل‌های بزرگ زبانی را فراخوانی کند).

بزرگ‌ترین متغیر آن این است که مدل زبانی پایه‌ای که در زیرساخت آن قرار دارد را می‌توانید عوض کنید. اگر آن را به OpenAI متصل کنید، دقیقاً قابلیت‌های Operator را پیدا می‌کند؛ اما اگر به DeepSeek V4 Flash وصلش کنید (مدل ارزان‌قیمتی که در جولای ۲۰۲۶ به‌صورت عمومی منتشر شد و هزینه ورودی آن حدود ۱ یوآن/M token و خروجی حدود ۲ یوآن/M token است، یعنی تقریباً معادل ۰.۳۰ دلار؛ توکن همان «شمارش کلمات» برای محاسبه هزینه هوش مصنوعی است و معمولاً ۱۰۰۰ کاراکتر چینی تقریباً معادل ۱۵۰۰ توکن است)، یک تسک کامل فقط چند سکه (۰.۱ یوآن) هزینه دارد. کاری که با OpenAI در ماه ۲۰۰ دلار تمام می‌شود، با یک راهکار متن‌باز در ماه تنها با ۳۰ یوآن (RMB) انجام می‌شود.

این ۱۷۰ دلار اختلاف، برای شما کافی است تا با ۵ مشتری که هر کدام ماهانه ۱۵۰۰ یوآن (RMB) پرداخت می‌کنند، قرارداد ببندید. این دقیقاً همان بیزینسی است که در این مقاله قرار است برایتان بشکافم.

تیغِ خلاف‌انتظارترین: شما ابزار نمی‌خرید، بلکه «جایگزین یک انسان» را می‌خرید

خیلی‌ها اولین‌بار که با Agentهای مرورگری روبرو می‌شوند، فکر می‌کنند: «آها، باز هم یک اسباب‌بازی کوچک هوش مصنوعی».

این یک دست‌کم گرفتنِ بزرگ است.

زاویه دیدتان را تغییر دهید. مشتریان هدف شما، آن دسته از تیم‌های کوچکی هستند که هر ماه چند هزار یوآن (RMB) ثابت خرج می‌کنند تا کسی را استخدام کنند و کارهای تکراری و صفحه‌وبی را انجام دهد. این کارها دقیقاً چه شکلی هستند؟

• عملیات تجارت الکترونیک: هر روز قیمت‌ها، حجم فروش و کلمات کلیدی نظرات رقبا را از Amazon، TikTok و拼多多 استخراج کنید.
• فروشندگان تجارت بین‌الملل: هر روز داده‌های پنل مدیریت فروشگاه خود را از Temu، SHEIN و Shopee برای تهیه گزارش روزانه جمع‌آوری کنید.
• تیم‌های SEO و محتوا: هر روز رتبه‌بندی کلمات کلیدی و بک‌لینک‌ها را از Google، Ahrefs و SEMrush استخراج کنید.
• تحلیل مالی و سرمایه‌گذاری: هر روز اطلاعیه‌های عمومی را از پلتفرم‌های مالی محبوب (مانند Eghtesad Online و Sahamyab) استخراج و دسته‌بندی کنید.
• منابع انسانی و استخدام: هر روز بر اساس کلمات کلیدی در LinkedIn و Jobinja جستجوی رزومه انجام داده و مرحله اول غربالگری را پیش ببرید.
• خرید代理人 / انتخاب محصول: هر روز برای یافتن محصولات پرفروش و کپی ایده‌های محتوایی به Pinterest، Instagram و TikTok بروید.

این کارها در گذشته بر عهده «کارآموزان، کارکنان پاره‌وقت یا تیم‌های برون‌سپاری» بود. ویژگی مشترک آن‌ها این است که قوانینشان قابل نوشتن است، اجرایشان تکراری است و به‌راحتی در آن‌ها اشتباه رخ می‌دهد — دقیقاً همان نوع وظایفی که AI بیشترین بازدهی را در انجام آن‌ها دارد.

یک مشتری که حاضر است ماهانه ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ یوآن برای استخدام نیروی انسانی پول بدهد، با Nanobrowser + DeepSeek یک ماه کامل کار می‌کند و هزینه API از ۵ یوآن هم کمتر می‌شود. اما این «هزینه ابزار» است، نه «سود خالص» — شما باید چند ساعت زمانی که برای نوشتن اولین اسکریپت صرف کرده‌اید، یک تا دو ساعت در هفته برای اصلاح پرامپت‌های مشتری و نرخ ریزش احتمالی یک یا دو مشتری در ماه اول را هم در نظر بگیرید. اگر قیمت شما ۱۵۰۰ یوآن باشد، حاشیه سود ناخالص در ماه اول حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد خواهد بود و از ماه دوم به بعد که اوضاع تثبیت می‌شود، به ۷۰ تا ۸۰ درصد می‌رسد. این یعنی «دستمزد کارگر» را به «قبض برق هوش مصنوعی + هزینه خدمات شما» تبدیل کرده‌اید.

بررسی عملی: چگونه با Nanobrowser اولین قرارداد خود را به سرانجام برسانید

پیچیده‌اش نکنید. این روند را همین امشب می‌توانید راه‌اندازی کنید.

مرحله اول: نصب محیط (۳۰ دقیقه)

1. مرورگر Chrome را باز کنید، به صفحه Nanobrowser در Chrome Web Store بروید و روی «افزودن به Chrome» کلیک کنید.
2. در DeepSeek ثبت‌نام کنید و یک API Key دریافت کنید. ابتدا ۱۰ یوآن شارژ کنید؛ این مقدار برای اجرای صدها تسک کافی است. کلید را کپی کرده و نگه دارید.
3. API Key را در صفحه تنظیمات Nanobrowser (آیکون چرخ‌دنده در گوشه بالا سمت راست → Provider) جای‌گذاری کنید، مدل DeepSeek را انتخاب کرده و ذخیره کنید. تمام است.

گام دوم: «ترجمه‌ی» کارتان به یک دستور

Nanobrowser زبان طبیعی را می‌فهمد. نیازی نیست کد بنویسید یا گردش‌کاری بسازید؛ فقط کاری را که می‌خواهید انجام دهد، با زبان ساده و روان بنویسید. کلید نوشتن دستور این است که «محصول نهایی» را کاملاً شفاف تعریف کنید:

• مثال درست: «به صفحه‌ی مقالات امروز Hugging Face برو، ۵ مقاله‌ی اول را بردار، عنوان، تعداد لایک‌ها، چکیده و نویسندگان را در قالب یک جدول جمع کن و برایم بفرست.»
• مثال غلط: «به Hugging Face برو و ببین امروز مقاله‌ی جدیدی منتشر شده یا نه.» — بیش از حد مبهم است، هوش مصنوعی نمی‌داند دقیقاً چه چیزی می‌خواهی.

در ابتدا سراغ کارهای پیچیده نرو. ابتدا آن کار تکراری و کلافه‌کننده‌ی روزمره‌ات را انتخاب کن، یک بار اجرا کن و نتیجه را ببین. وقتی راضی بودی، دامنه‌ی کارها را گسترش بده.

گام سوم: اجرا، مشاهده، اصلاح

احتمال خیلی زیاد در اجرای اول ۱۰۰٪ راضی نخواهید بود؛ این کاملاً طبیعی است. Nanobrowser هر قدم از عملیات را برایتان بصری می‌کند (اینکه کدام دکمه را کلیک کرده یا چند پاراگراف را خوانده است). می‌بینید کدام مرحله مشکل دارد و فقط کافی است به دستورتان یک جمله اضافه کنید: «اگر X ناموفق بود، از Y استفاده کن». چند بار اجرا کردن و ویرایش دستورات، همان فرآیند «آموزش» این Agent است؛ بسیار سریع‌تر از آن چیزی که فکر می‌کنید پیش می‌رود.

هزینه‌ی هر بار اجرای کارهای پیچیده (پیمایش چند صفحه + سازماندهی داده + خروجی جدول) تقریباً بین ۰.۰۵ تا ۰.۲۰ RMB است. اگر یک بار هم اجرا قطع شد، دوباره اجرا کردنش فقط ۲ سوا‌ن (RMB) می‌شود؛ رها کن و هر طور دوست داری امتحان کن!

چهار روش جذب پروژه: از استفاده‌ی شخصی شروع کن، تا اجرای کار برای مشتری

مسیر کار افتاده؛ حالا سؤال این است که چطور آن را به پول تبدیل کنیم. چهار مدل زیر را به ترتیب از کم‌ترین تا بیش‌ترین بارِ ورودی مرتب کرده‌ام؛ می‌توانید همه را همزمان اجرا کنید.

سطح اول: صرفه‌جویی برای مصرف شخصی (از همان روز اول قابل محاسبه است)

آیا خودتان هم درگیر یکی از آن کارهای تکراریِ بالا هستید؟ فعلاً به فکر فروش نباشید؛ اول ۵۰ درصد از کارهای خودتان را حذف کنید. آن ۱۰ تا ۲۰ ساعتی که در ماه صرفه‌جویی می‌کنید، خودش یعنی پول — می‌توانید پروژه‌های دیگر بگیرید، با خانواده وقت بگذرانید، یا بیشتر بخوابید. این مسیر کم‌ترین بارِ ورودی و بیش‌ترین قطعیت را دارد؛ پیشنهاد می‌کنم همه کسانی که می‌خواهند پروژه بگیرند از همین‌جا شروع کنند. وقتی با پوست و استخوان خودتان حس کنید که «چقدر زمان صرفه‌جویی شده»، آن‌وقت داستانی که برای مشتری تعریف می‌کنید واقعاً متقاعدکننده خواهد بود.

سطح دوم: گرفتن سفارش از شبکه ارتباطیِ شما (دوستان + دوستانِ دوستان؛ قابل اجرا در کمتر از ۱ هفته)

شما بهتر از هر کسی می‌دانید صاحبان کسب‌وکارهای کوچک، مدیران عملیات و مدیران منابع انسانیِ اطرافتان از چه چیزی کلافه شده‌اند. یک پست در شبکه‌های اجتماعی منتشر کنید: «من با AI یک ابزار خودکارِ استخراج داده ساختم که می‌تواند هر روز ۱ تا ۲ ساعت از کارهای تکراریِ تیم شما را حذف کند؛ حق‌الزحمه از ۱۵۰۰ یوآن در ماه شروع می‌شود. هر هفته اول نسخه اولیه را تحویل می‌دهم و اگر راضی بودید، هزینه هفته بعد را پرداخت می‌کنید.» به آن یک اسکرین‌رکورد از اجرای موفقِ کار و اسکرین‌شاتِ هزینه‌ها اضافه کنید.

این روش بسیار بیشتر از «ساخت وب‌سایت یا اپلیکیشن» می‌فروشد، چون چیزی که می‌فروشید نتیجه ملموسِ «من به جای شما، نیروی انسانی را صرفه‌جویی می‌کنم» است. اولین سفارش معمولاً از همان دوستتان که کارِ تجارت الکترونیک دارد سر می‌زند.

سطح سوم: ارائه پکیج‌های استاندارد در OLX / Pinterest / TikTok (حداقل ۱ ماه برای رسیدن به حجم فروش)

خدمات خود را به سطوح استاندارد تقسیم کرده و آگهی کنید:

برای هر پلن یک ویدیوی اسکرین‌رکورد ۳۰ ثانیه‌ای بسازید و در صفحه اصلی پروفایلتان پین کنید. سرویس «مدیریت و اتوماسیون با AI» در پلتفرم‌هایی مثل eBay و Carousell امسال یک نیچ کاملاً جدید و در حال رشد است؛ حجم جستجو بالاست اما نرخ تبدیل به‌شدت بالا است، چون خریداران دقیقاً نیاز واقعی دارند و سرگردانِ مقایسه قیمت نیستند.

سطح چهارم: ساخت اتوماسیون برای تیم‌های B2B (پروژه‌های بزرگ، چرخه طولانی)

شرکت‌های تجارت الکترونیک بین‌المللی، تیم‌های سایت مستقل و دپارتمان‌های تحقیق کارگزاری‌ها؛ این مشتریان بودجه کافی دارند و نقاط دردشان کاملاً روشن است. یک راهکار اتوماسیون که جایگزین کار ۵ کارشناس داده شود، در بازار داخلی با قیمت ۵۰ تا ۱۰۰ هزار یوآن + هزینه نگهداری ماهانه ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ یوآن کاملاً منطقی است؛ مشتریان بین‌المللی پذیرش اتوماسیون AI را ۵ تا ۱۰ برابر بیشتر نشان می‌دهند و در Upwork/Fiverr خدمات مشابه ۱۰۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار در ماه قیمت‌گذاری می‌شود، پس مستقیماً قیمت را دو برابر کنید. این همان «پروژه‌های بزرگ»ای است که از اعتبار و نمونه‌کارهای سطح‌های قبلی به دست می‌آید. از همان ابتدا دنبال این سطح نروید؛ اول با سطح‌های دوم و سوم ۵ مشتری استاندارد جمع کنید و بعد وارد این حوزه شوید.

کالیبراسیون اعداد: حاشیه سود واقعی شما

محاسبات را شفاف کنید؛ بدون داده و فقط با حدس و گمان قیمت‌گذاری نکنید.

فرض کنید یک پلن استاندارد گرفته‌اید (۱۵۰۰ یوآن در ماه، ۳ منبع داده، اجرای روزانه):

• هزینه API: ۳ منبع × ۱ بار در روز × ۰.۱۰ یوآن ≈ ۹ یوآن در ماه.
• نیروی انسانی برای اولین راه‌اندازی اسکریپت: ۴ تا ۸ ساعت، با فرض دستمزد ساعتی ۱۰۰ یوآن، حدود ۸۰۰ یوآن (یک‌باره، نگهداری بعدی بسیار ناچیز است).
• نگهداری هفتگی: یک تنظیم دستور از سوی مشتری و یک گزارش نتایج، حدود ۱ تا ۲ ساعت، با دستمزد ساعتی ۱۰۰ یوآن، حدود ۴۰۰ تا ۸۰۰ یوآن در ماه.
• ریزش مشتری: مشتریان سرویس‌های SaaS با پرداخت ماهانه، ماه اول ۲۰ تا ۴۰٪ ریزش دارند؛ با فرض ۳۰٪، از ۵ مشتری در ماه دوم حدود ۳.۵ مشتری باقی می‌ماند.

با این محاسبات، حاشیه سود ناخالص در ماه اول حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد است؛ از ماه دوم به بعد، با ۳ تا ۵ مشتری فعال، حاشیه سود ناخالص پایدار به ۷۰ تا ۸۰ درصد می‌رسد. اگر ظرفیت ۵ مشتری پر شود و از ماه دوم به بعد ۳ تا ۴ مشتری پایدار باقی بماند، درآمد ماهانه ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ یوآن خواهد بود، در حالی که هزینه API کمتر از ۵۰ یوآن است — یک نفر، یک کامپیوتر و یک افزونه Chrome؛ رسیدن به درآمد ماهانه ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ یوآن کاملاً واقعی و دست‌یافتنی است، نه یک خیال.

دور زدن ممنوع: سه سد پنهان را باید اول توضیح داد

هر کسی از همان قدم اول نمی‌تواند این مسیر را طی کند؛ این را صریح و از پیش روشن می‌کنیم.

سد اول: «توانایی ترجمه» شما ۸۰٪ نتیجه را تعیین می‌کند. همین Nanobrowser که هست، یکی می‌تواند ۲۰ منبع داده را به‌خوبی اجرا کند، و دیگری حتی یک منبع را هم نمی‌تواند روان پیش ببرد. تفاوت در ابزار نیست؛ در توانایی «ترجمه کارِ مشتری به دستوراتی است که AI آن‌ها را می‌فهمد». این مهارت با انجام ۵ تا ۱۰ مأموریت واقعی به دست می‌آید؛ اگر از این مرحله بپرید، تمام کارهای بعدی بازگشت و دوباره‌کاری خواهد بود.

سد دوم: مهم‌ترین چیز برای مشتری «اجرای پایدار» است، نه صرفاً «اینکه اصلاً اجرا شود». یک داده جا بیفتد، یک بار فرمت اشتباه شود، یا دو روز پشت سر هم نتیجه‌ای نیاید، مشتری فوراً پولش را پس می‌گیرد. باید برای مأموریت‌های کلیدی تور ایمنی در نظر بگیرید: پس از اجرا، اعلان از طریق ایمیل یا پیام‌رسان محلی + در صورت بروز خطا، دخالت انسانی. در پلن‌های گران‌قیمت‌تر، آن سطح ۳۰۰۰ یوآن در ماه که شامل «هشدار خطا + تور ایمنی انسانی» است، دقیقاً همان چیزی است که حاشیه‌سود اصلی و دلیل قیمت بالاتر است.

سد سوم: باید مرزهای قانونی و اخلاقی را رعایت کنید. استخراج داده‌های عمومی مشکلی ندارد، اما خزش محتوای پشت دیوار پرداخت، دور زدن ورود به سیستم، یا جعل هویت برای عبور از کنترل‌های ریسک — به هیچ وجه دست نزنید. به خاطر یک پروژه ۵۰۰ یوآن در ماه، حساب خود را مسدود نکنید و مشتری را به دردسر نیندازید.

قبل از شروع، این سه سؤال را از خود بپرسید:

۱. آیا می‌توانید آن چیزی که مشتری می‌گوید — «من هر روز این کار را انجام می‌دهم» — را به یک دستور قابل فهم برای AI ترجمه کنید؟
۲. آیا حاضرید ۵ تا ۱۰ بار شکست را تجربه و اصلاح کنید و سپس تحویل دهید، به جای اینکه پول را بگیرید و فرار کنید؟
۳. آیا بیش از ۳ مشتری بالقوه (همکار، دوست، یا رئیس قبلی که با او کار کرده‌اید) دارید که بتوانید مستقیماً با آن‌ها صحبت کنید؟

اگر هر سه بله است، همین امروز می‌توانید شروع کنید. اگر کمتر از دو مورد بله است، ابتدا با استفاده از ابزار برای کارهای شخصی خود مسیر را روان و تست کنید — این امن‌ترین راه برای ورود است.

همین امروز دست به کار شو: چک‌لیست شروع در ۷ روز

• روز ۱ | Nanobrowser + کلید API دیپ‌سیک را نصب کن (طبق سه مرحله بالا). یک دِموی آماده را اجرا کن (بگذار از هر سایت دلخواهی داده جمع کند) و از صحت جریان کار مطمئن شو.
• روز ۲ | یک کار تکراری و کلافه‌کننده از کار خودت را انتخاب و تا انتها اجرا کن. به دنبال کمال نباش؛ رسیدن به ۸۰٪ نتیجه کافی است.
• روز ۳ | پرامپت‌ها را آن‌قدر تنظیم کن تا خروجی به‌طور پایدار تکرار شود. همان کار را سه روز پشت سر هم اجرا کن و وقتی نتایج باثبات شدند، یک یادداشت «گردش‌کار من» بنویس.
• روز ۴ | یک ویدیوی اسکرین‌کست ۳۰ ثانیه‌ای از اجرای موفق ضبط کن (حتی با گوشی از صفحه لپ‌تاپ فیلم گرفتن هم اشکالی ندارد). این هسته‌ی محتوای فروش تو در ادامه خواهد بود.
• روز ۵ | با لحن پیام‌های سطح دوم، ۳ تا ۵ مشتری بالقوه را پیدا کن و مستقیم در چت خصوصی با آن‌ها صحبت کن — نه در استوری یا پست عمومی. از دوستی که در تجارت الکترونیک یا عملیات فعالیت دارد و بیشتر با او راحتی، صراحتاً بپرس: «کار روزانه‌ای دارید که داده‌ها را دستی جمع می‌کنید؟ می‌توانم بپذیرم، با پرداخت ماهانه.» برای اولین قرارداد، قیمت را پایین نگه دار — بین ۵۰۰ تا ۸۰۰ یوآن در ماه مشکلی نیست؛ اولویت با گرفتن نتیجه است.
• روز ۶ | پکیج استاندارد سطح سوم را در OLX و Pinterest منتشر کن؛ قیمت، ویدیوی اسکرین‌کست و سوالات متداول را همه را با هم در یک پست قرار بده.
• روز ۷ | همراه با مشتری اول، یک نسخه از نتیجه را اجرا کن، بازخورد جمع کن و کتابخانه پرامپت‌ها را بهبود بده. از نتیجه و معامله‌ی اول اسکرین‌شات بگیر و نگه دار — این الگوی اصلی برای تمام قراردادهای بعدی توست.

در پایان

برمی‌گردیم به همان جمله‌ی ابتدای مطلب.

این‌که OpenAI عامل مرورگر (Browser Agent) را ۲۰۰ دلار در ماه می‌فروشد، منطق تجاری خودش را دارد — آن‌ها به دنبال دریافت حاشیه سود پریمیوم (Premium) محصولشان هستند. فرصت تو در ساختن چیزی شبیه Operator نیست؛ فرصت واقعی این است که با استفاده از راه‌حل‌های متن‌باز (Open-Source) آماده، آن پولی را که هر کسب‌وکار کوچکی صرف «استخدام آدم برای کارهای تکراری» می‌کند، یک بار دیگر توزیع کنی و سهم خودت را برداری.

این مسیر به جذب سرمایه نیاز ندارد، نیازی به تیم‌سازی ندارد و مخصوصاً لازم نیست شب‌بیداری و کد بزنی. فقط کافیست یک افزونه نصب کنی، یک Key تنظیم کنی و آن کارِ کلافه‌کننده‌ای که مشتریان از آن متنفرند را به یک دستور ساده تبدیل کنی؛ همین امشب می‌توانی گرفتن پروژه را شروع کنی.

چیزهایی که می‌توانی همین امروز دقیقاً طبق آن‌ها عمل کنی، حداقل شامل این چک‌لیست ۷ روزه است. اول از همه، خودت آن کارِ آزاردهنده‌ات را که بیشترین دردسر را دارد اتوماتیک کن، یک گردش کار (Workflow) قابل تحویل بساز و بعد برای اولین مشتری‌ای که حاضر است ماهانه به تو پول بدهد مذاکره کن. بقیه‌اش را ولش کن؛ وقتی اولین حق‌الزحمه ماهانه‌ات را گرفتی، بعد به سراغ سطح بعدی برو.